De afgelopen dagen heb ik veel in mijn hostel gezeten. Het heeft drie dagen achter elkaar geregend, en het was dus niet echt weer om erop uit te gaan. Ik heb wel veel rondgebeld voor werk, maar dat was nog niet echt succesvol. Van de 6 telefoonnummers die ik heb gebeld, waren er 2 die niet bestonden, 1 die ik 4 januari terug moest bellen omdat ze nu een Kerst & Nieuwjaars Break hadden, en 3 die mij 4 januari waarschijnlijk terug bellen omdat ik een boodschap in heb gesproken. Ik ben benieuwd. Heb in ieder geval besloten om hier dan nog tot 5 januari te blijven, waarna ik óf misschien een baantje heb óf ik naar Wellington ga.

Ik had trouwens dezelfde dag nog een slaapplek voor 1 januari. Maar toen ik hier in de YHA wilde bijboeken vanaf 2 januari, bleek dat ik opeens toch ook 1 januari kon blijven. Ik moet alleen 2 keer van kamer wisselen, maar goed, dat vind ik al een stuk beter dan van hostel wisselen! Dus daar ben ik wel heel blij mee!

Ja want nu ik dit schrijf is het alweer 1 januari 2012 voor mij, en leven jullie nog in 2011. Maar dat zal ook snel veranderen! En dan gaan we met z’n allen 2012 inJ

Mijn oud en nieuw was erg stil in vergelijking met vorige jaren. Er was een band die speelde, en daar hebben we een tijdje naar gekeken. Er waren veel oudere mensen, en alcohol was verboden op straat. Je mocht alleen drinken als je binnen de terrasjes van de cafés bleef. Verder was er nog een heel stel studenten die als een soort vermomde jehovagetuigen een praatje met je aansmeerde, om vervolgens niet meer onder de verhalen van jezus uit te komen. Maar ze deelde wel gratis worstjes uit, en gratis frisdrankJ Haha dus hebben we nog een tijdje met ze gepraat, wat uiteindelijk best grappig was. Ik was trouwens samen met een Duitse jongen en een jongen uit Zwitserland, die wel relaxed waren gewoon. Dus was wel gezellig. Maar er was gewoon niet écht een leuk feest ofzo. En geen vuurwerk!! Dat vond ik nog het raarste. Ik had al op de hele dag maar één keer vuurwerk gehoord. En dan tel je af met z’n allen om 12 uur. En dan is het een beetje juichen… en basta. That’s it. Geen vuurwerk. Gewoon níks. Dat was wel een kleine teleurstelling. Maar goed, we hebben nog een drankje gedaan in een café en zijn daarna weer vrij snel terug gegaan naar het hostel. Dat vond ik niet zo erg. We hebben nog een tijdje gepraat in de lounge en dat was het dan. Haha niet echt een heel spectaculair oud en nieuw dus. Maar het was wel oké. Ik heb wel een leuke avond gehad dus dat is goed.

Die middag was ik nog naar de film geweest. ‘When a city falls’ over de aardbevingen in Christchurch. Dat was wel heel indrukwekkend zeg! Ook omdat ik er nu zelf al geweest was, en je gebouwen herkent en alles. Het was schokkend om te zien hoe heftig die aardbeving was, hoeveel schade er is geweest, hoeveel gewonden en doden, en ik snap dat veel mensen uit Christchurch zijn vertrokken daarna. Maar wat je ook ziet in de film is dat de mensen elkaar helpen, en dat ze op een bepaalde manier heel hecht worden met elkaar omdat ze hetzelfde hebben meegemaakt. Speciale acties, optredens, projecten, er is van alles gedaan om elkaar te helpen. Dat was toch ook wel heel mooi om te zien.

Verder heb ik veel gelezen deze dagen. Ik heb een leuk boekJ En ik heb veel geschreven.

Er is nog wel iets heftigs gebeurd. Die Nederlander die chinees voor me had gekookt, mijn kamergenoot, ging bijna elke nacht uit. De nacht voor oud en nieuw, is hij in elkaar geslagen en beroofd. Echt verschrikkelijk. Hij heeft een hersenschudding en heeft een tijdje in het ziekenhuis gelegen. Verder heeft hij natuurlijk helemaal geen geld meer en alles. Echt heel erg! Ik hoop dat hij zicht snel wat beter voelt!

Zondag en maandag heb ik gewandeld. Zondag ging ik naar de Japanese Gardens. Dat was denk ik ongeveer 6 km heen en 6 km terug lopen. Het was eindelijk lekker weer geworden, nog wel bewolkt, maar droog en warm. The Japanese Gardens waren wel mooi!! Alleen niet heel groot. Dus ik heb er 3 minuten doorheen gelopen en toen een tijdje gelezen. Was wel relaxed. Zondag wilde ik naar Tuhunuai Beach wandelen. Dus dat deed ik. Alleen toen ik er bijna was werd ik weer aangevallen door vogels!! Woow het was echt weer zo eng!! Haha ik heb nu écht een trauma aan die vogels!! Dus ik ben heel hard weggerend, haha, en daarna terug naar mijn hostel gelopen.

Mijn hostel voelt bijna als mijn thuis nu! Haha ik ben er volgens mij al bijna een week! Het gaat wel goed, ik doe niet zo heel veel. Een beetje lezen, schrijven en af en toe het dorp in met één van de jongens hier. Soms loop ik over straat en komt er gewoon een onbekende naar me toe om een praatje te maken. Zit helemaal niks achter, maar wel grappig! Dat is hier heel normaal. Net als dat ik me verbaasde in Christchurch dat telkens als we ergens stil stonden met een kaart in onze hand, er iemand naar ons toe kwam om te vragen of we de weg wilden weten. Tot 3 keer toe! Gewoon om te helpen. Dat vind ik toch wel heel bijzonder. In Nederland zou je je met iemands zaken ‘bemoeien’ als je dat aanbiedt. Tenminste dat gevoel heb ik.

Verder is er gister een jongen hier aangekomen die bij de receptie in YHA Wellington werkt. Hij is even op vakantie naar YHA Nelson haha! Wel droog, hij herinnerde mij nog, en zei dat ik hem een mailtje moest sturen als ik ook daar zou willen komen werken. Dus wie weet, nog een idee dat ik achter in m’n hoofd kan houden. Maar eerst wil ik morgen duidelijkheid over het seizoenswerk. Nog één dagje wachten…