De andere dagen in Queenstown heb ik rustig aan gedaan. Het was mooi weer, dus ik heb aan het meer gelegen, en wat rondgekeken in winkels, en wat gewandeld, en veel geschreven.

Ik had trouwens ook nog een Nederlandse jongen ontmoet in de bus die al een paar jaar voor vacansoleil had gewerkt. En die wist ook wat voor een camping Ca´Savio was (waar ik afgelopen jaar heb gewerkt) en kende daar zelfs een stel die in de caravan naast mij zaten. Haha de wereld is klein.

Ik heb in Queenstown dus genoten van de zon, en van de levendige sfeer, de paragliders die je constant door de lucht ziet vliegen, Ik ben veel bekende mensen weer tegengekomen, heb het uitgaansleven goed meegemaakt en heb ook een beetje kunnen uitrusten van al het reizen. En dan morgen weer verder. Ik ga naar Mount Cook, maar heb al gelezen dat ik hem niet kan beklimmen. Dat blijkt alleen weggelegd te zijn voor échte ervaren bergbeklimmers. Jammer:P Maar ik ga er denk ik wel een mooie korte wandeling maken.

Vandaag ben ik aangekomen in Mount Cook. Dat is de hoogste berg van Nieuw Zeeland. Iets van 3000 meter hoog. En zowat voor de helft bedekt met ijs. Je kon hier dus ook weer een glacierexperience doen. Ik geloof wandelen of in een soort auto ofzo. Maar ik heb natuurlijk al die glacierwalk in Franz Josef gedaan. Dus heb ervoor gekozen om zelf een korte wandeling te maken. We kwamen hier aan om ongeveer half 3. Het was een rustige bus! Dat had ik nog bijna nooit meegemaakt, want meestal zitten de bussen wel bijna vol. Maar dit keer was denk ik één derde van de bus nog leeg. Wel even lekker moet ik zeggenJ Aardige mensen, bijna alleen maar jongens. Met één daarvan, Adam, uit New York, en Janine heb ik de wandeling gedaan. Het duurde maar 1,5 uur, en was helemaal niet ver of zwaar. Maar het was zonnig en warm, dus heb er zeker van genoten! Het is echt zo gaaf om hier tussen de besneeuwde ijzige bergtoppen te zitten. Als ik nu uit mijn raam kijk zie ik een aantal gletsjers. Ik ben vandaag trouwens een beetje illegaal geweest. Maar wel terecht hoor. Je kon namelijk een film zien over Mount Cook, 1 uur gratis internet, een diner en drankje + accommodatie voor 59 dollar. Ik dacht eerst, dat hoef ik niet. Want ten eerste kan ik zelf net zo goed lekker koken, en internet is maar 4 dollar per uur, en die film zal ook wel niet zo heel duur zijn. Maar ik uiteindelijk aan die buschauffeur vragen, blijkt die film 26 dollar te zijn! Het hostel kostte 30 dollar, dus uiteindelijk zou ik 56 dollar kwijt zijn aan alleen het hostel en de film. En ik wilde die film eigenlijk wel graag zien (vooral omdat ik hem niet kon beklimmen :P) Dus toen heb ik besloten het te doen (een film voor 26 dollar moet ook wel heel goed zijn dacht ik). Toen ik echter de pasjes kreeg voor de film en internet enzo, zag ik dat één film maar 16 dollar kostte! Ik was erin geluisd! Haha! Maar ik was na de wandeling dus naar de film gegaan. Het was in 3D en best wel vet! Ik zat naast de buschauffeur, en hij bleef zitten om de volgende film te zien. (voor 2 films was het wel 26 dollar) Ik denk nou ja prima, dan blijf ik ook lekker zitten. Dus toen kwam de bioscoopvrouw mijn ticket checken en zei ze dat ik maar voor één film had betaald. Dus ik zei dat ik 26 dollar had betaald aan Stray, en haha ze vond het niet echt leuk, maar ze heeft me laten zitten. Dus mocht ik nog een film zien. Die nog veel vetter was! We kregen een soort huge rond scherm boven ons hoofd. Als een soort omniversum maar dan meer boven je. En deze film ging over Black Holes. Wel een beetje lastig in het Engels, maar alsnog heel interessant en indrukwekkend. Black Holes zijn die gaten in het heelal, waarin van alles verdwijnt en tot een minimassa wordt gevormd. Weird stuff. Maar wel grappig. Daarna heb ik een heerlijke maaltijd gegeten. Zalm! Ik had echt al lang geen vis op, dus dat was heerlijk! Daarna wilde ik nog even op internet. Ik was al even 10 minuten geweest voordat ik naar de film ging, maar had het logoffscherm per ongeluk weg geklikt. Dus liep die natuurlijk gewoon door. Ik had m’n laptop uit gedaan, maar zoals ik al vreesde had ik geen tegoed meer. Dus ben ik naar de receptie gegaan en heb een nieuwe kaart voor een uur kunnen regelen. Gratis!! Omdat ik niet kon uitloggen! Joehoee! Haha. Soms zit het allemaal mee!!

De dag erna moesten we weer vroeg op en zijn we met de bus vertrokken naar Rangitata. Dat is niet eens echt een dorpje volgens mij, want het hostel, wat tegelijk ook een raftingbedrijf was, was het enige gebouw daar in de omgeving. Je kon dus weer raften! Maar het was echt zo duur. 169 dollar. Dus dat heb ik niet gedaan. Ik had het ook al in Rotorua gedaan, dus vond het niet zo erg. En uiteindelijk kwam het goed uit, want we konden voor 2 dollar mountainbikes huren in het hostel! Het weer was goed, dus hebben we met een groep van 6 mountainbikes gehuurd en rondgecrosstJ Nou kon je wel merken dat het maar 2 dollar fietsen waren, want haha echt de helft van de versnellingen deed het niet. Het was echt zo versleten, ik trapte er constant doorheen. Maar goed, uiteindelijk wist ik er een aantal te vinden die het wel deden, en kon ik er redelijk op fietsen. Ik heb ook meteen die mensen wat beter leren kennen zo. Waren allemaal wel aardig. Een Israëliër, die schrijver wilde worden, een Fin die in Sydney studeerde, en nog een paar Duitse en Zweedse jongens. Was een leuke maar ook wel vermoeiende tocht. En daarna gekookt enzo. Was wel een gezellig hostel! Ook al waren de kamers wel heel klein. Gewoon drie bedden op elkaar stapelbedden! En nog één losse (die ik heel snel had ingenomen hehe) dus totaal 10 mensen op de kamer! En nog veel meer tassen!!

Ik kwam trouwens ook nog op de weg naar Rangitata drie bekende Duitse meisjes tegen die halverwege op de bus stapten. Samen met hen, een stel Amerikanen en de buschauffeur hebben we die avond zitten kingsen. Wel een iets andere versie dan ik gewend was, maar wel lachen! En daarna weer redelijk vroeg naar bed gegaan.

Next day weer vroeg op de bus, en op naar Christchurch. Daar eindigde mijn Straypas! Dus vanaf nu moest ik het zelf uitzoeken. De bus had ons afgezet vlakbij het vliegveld. Ik had al een hostel geboekt en vond al snel een shuttle die mij samen met Janine en twee anderen daar af wilde zetten. In het hostel moesten we weer wachten tot we de kamers in konden. En zit weer in een overvolle kamer! Tenminste, er zijn maar 4 bedden, maar de bagage lijkt wel van 10!

Het centrum van Christchurch is nog steeds gesloten. Alles is afgezet met hekken. Het is echt een beetje depressief allemaal. Je ziet veel schade, veel puinhoop, en veel leegte. Huizen, kantoren, winkels, heel veel staat leeg. Ik weet zeker dat het een hele mooie stad geweest is, want wat er nog staat is heel anders dan in andere steden in Nieuw-Zeeland. Oudere gebouwen die wat meer sfeer met zich meebrengen. Helaas is er dus van die sfeer niet zo veel meer over. Maar dat is natuurlijk ook logisch. Christchurch voelt nu niet als een plek om tijd door te brengen. Ik heb het gevoel dat je hier alleen mag zijn als je helpt met opbouwen. Als toerist of backpacker voel ik me niet op m’n gemak. Een soort rampentoerist zeg maar.

We zijn nog wel naar de Botanic Gardens geweest (haha alweer:P) Wat wel heel mooi was! En het museum, wat een heel indrukwekkende tentoonstelling had over kostuums. Wauw echt de gekste dingen heb ik daar gezien! Kostuums van hout, plastic, ijzer, verzin het zo gek niet. En ontzettend mooi ook! Tenslotte was er nog een stukje van het centrum open, waar ze winkels en cafeetjes in containers hebben ondergebracht. Dat hebben ze echt goed en leuk gedaan, want het was een heel gezellig stukje stad! Op de terugweg zijn we heel erg verdwaald en hebben we veel te lang gelopen want ik had een kaart waarop niet stond welk gedeelte afgesloten was. En dus liepen de straten telkens weer dood, met hekken, en moesten we heel veel omlopen. Maar ja, zo heb ik Christchurch in een middag gezien. En morgen ga ik al weer weg, wat niet zo erg is dus. Ik heb al twee shuttles geregeld die mij morgen naar Kaikoura gaan brengen.

´s Avonds ben ik nog naar het park gegaan met Jip en drie Duitse meisjes. Daar waren 300.000 lichtjes in de vorm van een kerstboom midden op het gras met daaronder en daaromheen allemaal zitzakken. En daaromheen stonden een stuk of 6 telefooncellen, waar je de Kerstman kon bellen. Haha! Vet droog. Allemaal kindjes natuurlijk. Maar wel gezellig daar! Op een gegeven moment ging er nog een meisje zingen met een gitaar en alles. En het werd heel koud dus dat bevorderde het kerstgevoel wel.

Ik ben er te laat mee om jullie allemaal een fijne kerst te wensen! Omdat het nu alweer 28 december is nu ik dit verhaal post. Maar toch alsnog, fijne feestdagen, en een gelukkig nieuw jaar iedereen!:D