De andere twee dagen in Wanaka waren ook heel relaxed. Ik heb een wandeling gemaakt langs het meer. Echt zo geweldig mooi. Ik hou echt van de bergen hier, en van de bomen en bloemen hier, alle natuur is gewoon zo ongelofelijk mooi. Haha, het klinkt een beetje overdreven, maar ik ben telkens weer verrast hoe prachtig het landschap is. In de middag heb ik een beetje gerelaxed, en gepraat met mensen. Er is een vrouw van rond de 50 of 60 haha, ik weet niet precies, maar ze bemoeit zich overal mee. En ze praat heel veel. Ze komt uit Australie, dus met dat accent ook nog vrij moeilijk te verstaan. Maar goed, ze bedoelt het allemaal goed. Ik vind het in ieder geval wel grappig(meestal). Ze vraagt telkens of ik wel zonnebrand op heb, en of ik mijn paspoort wel bij me heb. En ze doet aan karate:P Vet grappig, gaat ze oefenen in de computerkamer ofzo, terwijl er gewoon mensen aan het internetten zijn. De jongen uit Londen is vanochtend vertrokken. Maar de kamer is alweer meteen opgevuld met een hoop andere mensen. Een Nederlands meisje die ook met Stray reist en de komende dagen dezelfde route heeft als ik. En een chagrijnige man die op de één of andere manier vind dat hij te weinig ruimte heeft voor zijn tassen, en daarom een tas van iemand anders op mijn bed heeft gegooid vandaag. Haha, ik ga zo nog wel even boos worden op hem, want ik vind niet dat je zoiets doet. Daarbij was de tas modderig, en zit die modder nu op mijn kussen en spullen…

Verder is iedereen wel aardig! Ik had niet gedacht dat ik met zoveel mensen zou praten. Ben er nu wel een beetje moe van eigenlijk. Soms heb ik het gevoel dat iedereen wat met me wil gaan doen. Maar ik was hier eigenlijk om even uit te rusten. Dus probeer wel bij mezelf te blijven en rustig aan te doen.

Vandaag heb ik lekker uitgeslapen tot half 10 en daarna een mountainbike gehuurd, en er lekker alleen op uit gegaan. Het duurde trouwens nog wel even voordat ik echt weg was. Want mijn eerste fiets maakte nogal een vreemd hard geluid om de twee seconden. Dus had ik uiteindelijk na 500 meter fietsen toch maar omgedraaid om hem in te wisselen voor een andere. Zadel weer goed zetten enzo.. Maar toen was ik weg. Echt leuk, beetje crossen langs het meer. Wel de hele tijd op en neer, dus nog best vermoeiend. Maar ontzettend mooi weer natuurlijkJ Op een gegeven moment langs een rivier, en uiteindelijk weer dezelfde weg terug. In totaal ben ik ongeveer 4 uur weggeweest.

Daarna was ik best wel moe. Dus nog even boodschappen gedaan en daarna weer gerelaxed, gelezen en na het eten nog even buiten gehangen.

De volgende dag zouden we om 2 uur opgehaald worden door de bus. Tot die tijd kon ik dus nog verder relaxen. Haha! In de zon gelegen en gelezen enzo. De bus was veel te laat dus nog een tijd in de zon gewacht. Het was echt heel heet! Eindelijk kwam gelukkig de bus, en vertrokken we naar Queenstown. Onderweg stopte we nog bij een bungyjumpcentre, bij een brug boven een rivier. Een aantal mensen gingen daar dus bungyjumpen en wij hebben een beetje gekeken enzo. Ondertussen was het alweer half 6. We hadden bijna geen benzine meer en de airconditioning kon niet meer aan. Dus zaten we in een halve sauna. Echt ongelofelijk warm. Maar goed, het was niet zo heel ver meer naar Queenstown, en de benzinepomp kwam gelukkig ook op tijd. Dus een half uur later kwamen we aan in ons hostel en toen kreeg ik ruzie met de receptioniste. Haha. Jezus. Echt een stelletje trutten daar. We hebben zowat een uur moeten wachten voordat we eindelijk naar onze kamer konden, omdat hun zo sloom waren. En shotjes aan het drinken, elkaar achterna zitten, weet ik veel wat ze allemaal aan het doen waren, behalve gewoon even hard werken en 30 mensen inchecken. Nou ja, gelukkig was de kamer wel relaxed. Veel ruimte, een eigen koelkastje, en zit met Janine (dat Nederlandse meisje die ik in Wanaka had ontmoet) op de kamer. Volgens de buschauffeuse moesten we absoluut een Fergburger uitproberen. Dat is nogal een beroemde burger geworden, omdat ze zo groot en lekker zijn. Dus dat hebben we maar gedaan. Hmm. Dat was wel echt heerlijk zeg! Ondertussen was ik Jip en Sarah en de halve vorige bus tegengekomen. Echt grappig! Hun gingen naar het ‘strand’, bij het meer, en Janine en ik zijn daar een tijdje later ook heen gegaan. Was wel leuk! Een hele grote groep, allemaal van Stray. Heel veel bekenden. Maar ik merkte dat door hun reis naar het zuiden zij ook allemaal closer waren geworden als een groep. Sam, de jongen uit Londen die ik in Wanaka had ontmoet, kwam ook nog en dus heb ik meer met hem en Janine gepraat eigenlijk. Later gingen we door naar de bar hier naast het hostel. Hebben we een potje gepoold. En ik wilde eigenlijk gewoon even met Jip en Sarah praten, maar die waren ook overal en nergens. En dus was het een beetje een rare avond. Heel veel bekende mensen, maar niet echt de tijd om even goed met ze te praten. En Sarah zie ik waarschijnlijk niet meer omdat zij nu alweer op de volgende bus zit met Jip en over een week naar Hawaï vertrekt.

Nou ja ik denk dat dat zo gaat. Je ontmoet mensen, en ze gaan ook weer weg. Dus ja, ik weet niet, ik vond het denk ik wel even moeilijk. Het liefst was ik gewoon met hun mee de bus opgegaan vanochtend. Gewoon gezellig. Maar ik zal ook wel weer andere mensen ontmoeten denk ik.

Komt wel goed. Ik was trouwens ook nog 2 mensen tegengekomen van mijn allereerste groep vanuit Auckland tot aan Raglan. Echt zo grappig! Éen jongen werkte hier nu in de bar, en een ander meisje was hier gewoon vakantie aan het houden. Voelde echt al lang geleden! Dat was echt een leuke groep ook.

Queenstown is vol met jonge mensen. Bijna alleen maar volgens mij. Haha, alles moet extreem hier. Wel een hele mooie ligging. Het is een stad maar heeft geen hoge gebouwen, en het is ook helemaal niet zo groot. Het ligt aan het water, en je hebt weer geweldig hoge mooie bergen als uitzicht.

Vanmiddag ga ik met een soort kartautootje, de berg af racen ofzoiets. Haha ik heb geen idee, maar de anderen zeiden dat dat heel vet was, en het is volgens mij het meest goedkoopste wat je hier kan doen dus vandaar. Ik ben benieuwd!

The Luge. Zo heette het, met die karretjes van de berg afJ Haha het was echt lachen! Ging ook best hard! We gingen met z’n drieën. Janine, Sam (jongen uit Londen) en ik. We moesten eerst met zo’n cabinegondelding naar boven. Ik kreeg bijna het gevoel dat we gingen skiën. Want eenmaal boven moesten we een helm op en moesten we weer in een andere lift, zo’n stoeltjeslift. Op de top van de berg hadden we echt een ongelofelijk mooi uitzicht. Er waren twee verschillende tracks. Éen met vet scherpe bochten, en één met vet hoge heuvelbobbels, waardoor je zowat een 30 centimeter boven je kart uitsprong. We konden zes keer achter elkaar, en haha ik vond het echt super vet! Heb echt hard gelachen. Dus dat was goed! Na zes keer zijn we weer naar beneden gegaan met de gondellift, en hebben we een drankje gedaan op de boulevard. Daarna een pizzaatje gegeten met cola voor 5 dollar, en gepoold in de bar naast ons hostel. Ik voelde me eigenlijk een beetje beroerd. Ik had nogal buikpijn en was moe. Dus nadat we onze tassen in hadden gepakt, wilde ik eigenlijk gaan slapen. Maar ik heb me weer laten overhalen om toch nog één drankje te doen. Het is echt wel moeilijk hier om me niet te laten overhalen voor alles! Pff.. ook met het bungyjumpen en skydiven. Echt íedereen heeft het gedaan hier. En iedereen zegt dat ik het ook moet doen. En ze blijven me maar overhalen. En ja ik wil echt wel heel graag! Lijkt me super vet! Alleen ik wil nog geen 250 dollar uitgeven voor een bungyjump van 6 seconden, en geen 600 dollar voor een skydive van 5 minuten! Niet nu in ieder geval. Maar het is moeilijk, als iedereen zegt hoe vet het is, en dat het echt het beste is wat ze hier in Nieuw-Zeeland hebben gedaan enzo.

Ach ja, we hebben in ieder geval dus nog een drankje gedaan en toen naar bed gegaan. Ik kon alleen niet slapen omdat ik zo’n buikpijn had. Ik denk dat ik uiteindelijk maar drie uurtjes ofzo had geslapen voordat we om 7 uur alweer in de bus stapten.

Ik begon met mijn reis naar het verre zuiden! Wat ik alleen niet wist was dat daar nog behoorlijk veel extra kosten aan vast zaten! Wow gewoon voor al die ferry’s enzo, weer bijna 200 dollar! Echt veel! Maar ja, ik had al van veel mensen gehoord dat het echt het mooiste stukje van Nieuw-Zeeland was, dus dat moet ik natuurlijk wel zien!

Half slapend in de bus zijn we toen naar de ferry gereden die naar Stewart Island vaart. Het regende buiten en was echt koud! Eenmaal in de ferry schrok iedereen zich dood. Haha bij elke golf werden we gelanceerd en viel de boot twee meter naar beneden. Iedereen gillen op het begin. Het bleek redelijk normaal te zijn dat de zee zo wild was. De tocht duurde een uur en na een half uur was de helft van de mensen in de boot aan het kotsen. Serieus! Daar werd ik dan weer een beetje misselijk van! Het was ook echt niet gek dat al deze mensen ziek werden want die boot ging tekeer als een gek. Leek wel een achtbaan. Je kent wel dat gevoel in je buik als je in het schommelschip zit ofzo:P Dat kregen we zo ongeveer elke 5 seconden een uur lang. Gelukkig zat ik bij het raam en kon ik naar buiten naar de horizon kijken. Dus ik heb het redelijk goed overleefd.

Eenmaal daar regende het nog steeds, en was het nog kouder! Met onze tassen zijn we naar het hostel gelopen. Dat was nog best ver, en toen we daar eindelijk waren moest ik even bijkomen. Vooral na zo’n nacht en zo’n ferrytocht was ik een beetje duizelig en slap.. Maar na een uurtje ben ik met 3 Duitsers een wandeling gaan maken over het eiland. Het eiland is nog best groot!(65 kilometer lang) Maar heeft maar 400 inwoners. 80 procent van het eiland is gewoon bos, en heeft niet eens wegen of iets. Tijdens de wandeling hebben we een aantal strandjes gezien, en een stuk bos, en rotsen met zeehonden! Of zeeleeuwen, haha, ik denk eerder dat dat ze waren, want ze waren best groot!

Verder hebben we goed om ons heen gekeken om een kiwi te zien (de vogel, niet het fruit:P). Ik wil echt graag een kiwi zien! Alleen leven ze ’s nachts en leven ze alleen op bepaalde plekken. Éen van die plekken is Stewart Island dus dit was mijn kans om er één te spotten! Haha. Maar helaas, bij de middagwandeling hebben we er geen gezien. Was wel gezellig! Eenmaal terug in het hostel heb ik heel veel thee gedronken om warm te worden, en gekookt, en daarna nog meer thee gedronken. Éen van de Duitse meisjes waarmee ik ook had gewandeld, Jennifer, kon heel mooi zingen. Op een gegeven moment kwamen er een stel meisjes aan van een jaar of tien, die daar woonden, in het hostel. En samen met hun heeft Jennifer piano zitten spelen en gezongen en zo het hele hostel een beetje vermaakt.

Zodra het donker zou worden zou er een kans zijn om pinguïns te zien, omdat die dan vanuit het water aan land komen om op hun nesten te zitten. Die jonge meisjes hadden wel zin om ons een rondleiding te geven over het eiland. Haha, echt droog. Wij in het donker op pad. Om kiwi’s en pinguins te spotten. Uiteindelijk stonden we op een strand, en zagen we aan de kant van de weg een busje stoppen. Haha was het die moeder van die meisjes. Die was niet zo blij. Ze was nogal ongerust, maar toen ze zag dat wij met hun waren, was het wel weer goed. We mochten mee in het busje, en heeft ons afgezet op een plek waar je een wandeling kon maken waar veel kiwi’s voorkwamen. En nog een tip dat ergens achter een bepaalde container vaak pinguins zaten. Dus wij weer op pad. Helaas hebben we geen kiwi’s gevonden. Maar die containertip was een goede, want daarachter zaten zo ongeveer 8 pinguins op de rotsen. Je kon ze niet zo heel goed zien omdat het vet donker was. Maar toch was het wel heel leuk. Je kon ze rond zien waggelen, en eentje sprong zo ongeveer 2 meter van een rots af. Haha dat zag er echt heel droog uit. Dus ik heb weer pinguins gezien!:D haha! Was wel heel leuk.

Daarna was ik ook wel heel blij toen ik eindelijk in bed lag. Gelukkig mocht ik een slaapzak van iemand lenen want het was echt heel koud! En toen heb ik heerlijk geslapen. Alleen niet zo heel lang, want om half acht moesten we weer de ferry halen!

Dus 6 à 7 uurtjes geslapen en daar zat ik weer in de boot. Gelukkig was de zee dit keer helemaal niet wild, en konden we met de golven meevaren, waardoor deze tocht een stuk rustiger verliep. We waren weer terug op het vastelandJ Daar stond de straybus op ons te wachten. Vandaag zouden we naar Milford Sound gaan. Het geweldige fiordenland.

Onderweg zijn we nog gestopt voor een korte wandeling. Verder was de route geweldig mooi, maar reden we ook heel langzaam omdat we constant op en neer over bergen reden. Toen we bij Milford Sound aankwamen, was daar opeens uit het niets: De zon!!:D Joehoeee! Dat had ik nodig! Want we gingen weer met een boot, maar dit keer moest je buiten staan. En ik wilde natuurlijk foto’s maken en alles! Dus het was echt goed dat daar eindelijk de zon was, en dat het weer een beetje warm werd. De bootcruise in Milford Sound is geweldig. Milford Sound is ongelofelijk prachtig. Ik heb er niet zo veel woorden voor. De foto’s zijn niet zo goed als hoe het er in het echt uitziet. Maar dan krijg je in ieder geval een idee. Ik heb ook echt té veel foto’s gemaakt. Dus ik zal er een aantal uitkiezen voor op mijn blog.

Je hebt al deze gigantische fiorden, en hele lange smalle watervallen, het ziet er echt magisch uit gewoon. Haha. En weer zeehonden gezien! Sweet asJ (Nieuw-Zeelands voor goed)

Toen zijn we naar Gunn’s Camp gereden. Hier zouden we ’s nachts verblijven. We waren al bang gemaakt door de vorige groep en door de buschauffeur dat we daar niet aan de top staan van de voedselketen. Zandvliegen eten je op. Ik had helemaal geen spul gekocht daartegen, want dat is best duur, en ik geloofde ook niet dat ze me op zouden eten. Haha eenmaal daar viel het ook hartstikke mee. Het enige rottige was toen ik moest douchen. Toen ben ik wel veel gestoken. Maar ’s nachts had je daar toch geen last meer van, want het was veel te koud om je druk te maken over zandvliegen! Woow het vroor bijna voor m’n gevoel. We zaten ook wel midden in de bergen, met besneeuwde bergtoppen om ons heen dus misschien dat dat het wel verklaard. We hadden een kampvuurtje met marshmallows en appelstukjes met kaneel om te roosteren. Dat was wel nice. Onze buschauffeur was ook echt leuk. Er kwam ook nog een gitaar tevoorschijn en het was wel echt gezellig. Alleen ook heel koud. Haha nog steeds. Ons huisje/caravan had geen verwarming maar wel een openhaard. We moesten ons eigen vuurtje maken om het nog enigszins te overleven die nacht. Haha en gelukkig mocht ik weer een slaapzak lenen van iemandJ Dat heeft me ook zeker gered! Wat een plek daar om te slapen zeg! Echt heel bijzonder. Minikamertjes met minibedjes. Vroeger, ik geloof rond 1930 ofzo woonden in dit kamp de families die aan de weg werkten naar Milford Sound toe. Voor tien jaar lang ongeveer. En nu sliepen wij daar. Met de rivier als koelkast (mijn kaas heeft dat trouwens niet overleefd), geen stopcontacten, en water verwarmd door houtvuur.

De dag erna gingen we gelukkig pas om 9 uur ’s ochtends weg, en konden we dus iets langer uitslapen. Dat was wel beter! Op de weg terug naar Queenstown zijn we nog een aantal keer gestopt. Éen keer voor een wandeling bij de mirrorlakes. Meertjes die de bergen weerspiegelen. En een keer voor een half uur durende film over het Fiordenland. Die film was gemaakt door een man vanuit een helikopter, en liet echt de mooiste perspectieven en beelden zien van het fiordenland. Hij had er 10 jaar over gedaan, en heeft daarna zelfs zonder financiële hulp een bioscoop gebouwd om zijn film te kunnen laten zien. Dat is nu ook de enige plaats waar die film draait. Het was echt heel mooi!

Terug in Queenstown voelde een beetje raar. Na al die overweldigende natuur, voelt het een beetje scheef om in de partycity van Nieuw-Zeeland aan te komen. Maar goed, ik heb me laten overhalen, en ben uitgegaan. Samen met Julia, één van de Duitse meisjes, en heb een leuke avond gehad.