Met de bus naar het Abel Tasman National Park. Het regende al de hele dag. En ik werd pas om 3 uur ´s middags van mijn hostel in Nelson opgehaald. Was nog even het stadje ingegaan, en raad eens wie ik daar tegen kwam. De kerstman! Haha, maar goed, ik ging dus met de bus naar Abel Tasman. Dat is trouwens vernoemd naar die Nederlandse gozer die Nieuw-Zeeland ontdekt heeft. Het regende zo hard! Dat hele park was overstroomd. En we verbleven op een soort camping/boerderij. Het heette oldmcdonalds farm. Gelukkig hoefde ik niet in een tent, maar kon ik nog een soort caravannetje veroveren. Het was al 7 uur, en ik had honger! Alleen was er dus geen grote overdekte keuken. Alleen maar buiten een paar pitjes voor de caravan, maar ja dat was ook niet heel handig met die regen. Verder had ik geen bereik met mijn mobiel. Ik moet zeggen dat ik er een beetje de pest in had. Ik was moe, wilde eten, iets droogs en schoons aan en slapen. Uiteindelijk heb ik dat ook zo ongeveer gedaan. De volgende ochtend werden we vroeg wakker door een stelletje kippen en ganzen die de hele inhoud van de vuilniszak buiten in het rond zaten te gooien. Het was nog steeds aan het regenen, maar wel minder hard dan die dag daarvoor. Ik had me opgegeven om te gaan zeilen die dag. Gelukkig even weg van die natte camping. Dus we stonden alweer vroeg op het strand, waar de catamaran-zeilboot op ons lag te wachten. Er was weinig wind dus we hebben een hele tijd zonder zeil gevaren. Het stopte al vrij snel met regenen, en na een uur kwam zelfs de zon tevoorschijn. Wauw wat was het toen heerlijk. We hoefde helemaal niks te doen. Haha ik dacht, ik ga zeilen, ik zal wel aan de bak moeten en weer al die knopen leren (die ik ook ooit op zeilkamp heb moeten leren, maar al lang weer vergeten ben). Maar ik hoefde alleen maar te zitten of te liggen en te genieten van de omgeving. Op het begin was het water bruin. Dit kwam doordat de rivier die op de zee uitkwam, zoveel regen had moeten vervoeren die dag en nacht ervoor, dat het water helemaal bruin was geworden. Maar hoe verder we de zee op voeren, hoe helderder en blauwer het water werd. Het Abel Tasman National Park staat ook bekend om zijn gouden stranden. Dat is ook wel echt zo. Helemaal geel, echt zo mooi! En nou ja, toen uiteindelijk het zeil omhoog werd gehesen, en we de motor dus uit konden zetten, was het echt perfect. Precies wat ik nodig had. De stilte, alleen het geluid van water, de zon, en het uitzicht op zee en de eilanden. We hadden lunchpauze op een heel mooi strand. Waar de meeuwen ons eten probeerden te jattenJ Maar ik ze daarentegen heb gebruikt als fotomodel, haha zie foto’s. Maar dat was ook heerlijk. Lekker gelegen en van de zon genoten. En toen begon ik te twijfelen. Want ik had me opgegeven voor een halve dag zeilen, en daarna een 4 uur durende looptocht terug naar de boerderij. Maar het zeilen was zo fijn! En er was een ander meisje dat zich had opgegeven voor de halve dag, die nu toch maar de hele dag zou gaan doen, en dus terug op de boot zou gaan. Dat leek mij eigenlijk ook wel relaxed. Maar aan de andere kant had ik het zeilen nu meegemaakt, en was een volle dag natuurlijk weer duurder. Ik dacht, als ik ga lopen vanmiddag heb ik uiteindelijk het hele plaatje compleet, relaxen op de boot en uitzicht vanaf het water, actief gewandeld en uitzicht vanaf het land. Ik dacht dat ik de beste keuze had gemaakt. Ik liep samen met een Chinees meisje, en het was best gezellig en ontzettend mooi! Uitzichten op zee en op stranden, en een heel mooi pad door het bos. Het was allemaal goed, totdat ik terug kwam op de boerderij. Daar stonden de zeilmensen met een big grijns op hun gezicht. You missed it all! Ze hadden orka’s gezien!! Heel dichtbij de boot, 5 orka’s springend boven water, een half uur lang. Woow ik was echt jaloers!! Haha! Jip had ook al orka’s gezien bij het kayakken in Hahei, en nu weer! Normaal zien ze in Abel Tasman maar drie keer orka’s in het jaar ongeveer! Dit was wel echt mijn kans geweest! Maar ja, ik had het natuurlijk nooit kunnen weten van te voren. En het wandelen was ook heel mooi! Dus eigenlijk moet ik niet klagen, haha:P

Die avond hadden we een groepsdiner. Dat was wel fijn, want nu hoefde ik zelf niet te koken! Na het diner hebben we alsnog met een groepje sinterklaas gevierd! Er was een Nederlands meisje in de groep die dat organiseerde, en we hadden allemaal een kadootje voor 3 dollar gekocht. Voor het eerst in mijn leven, dus een dobbelspel gespeeld met Sinterklaas, en nog wel in Nieuw-Zeeland! Haha! Was wel heel grappig eigenlijk. Uiteindelijk heb ik hele geweldige glitter-kiwi-stickers gehad en een regenboog-kralen-armbandje. Was echt wel lachen.

Eigenlijk zou ik pas twee dagen daarna verder reizen, maar er was weer heel veel regen voorspeld voor de komende dagen, en dat was gewoon niet relaxed op die boerderij. Dus ik had Stray gebeld met een betaaltelefoon, en geregeld dat ik al de volgende dag weg kon. Gelukkig zat ik dus de dag na het zeilen in de bus naar Greymouth, weer een hele dag regen.

We waren gestopt voor een wandeling bij the pancakerocks. Ik geloof dat ze zo heten door al de laagjes die ze hebben. Ze zijn groot en staan in het water vlakbij de kust. Was heel mooi om te zien! Ik heb wel een aantal foto’s gemaakt, maar door de regen zijn ze niet heel goed gelukt.

Even later hadden we nog een stop bij een uitkijkpunt. Je zag de zee en het strand, en daarachter de bergen. Maar doordat de wolken zo laag hingen, leek het wel een soort sprookje, zo mysterieus zag het eruit! Echt vet mooi!

Om een uur of half 7 kwamen we aan in Greymouth. Het zijn wel echt lange dagen in de bus! Vooral met die regen beslaan alle ramen, en wordt ik vrij snel misselijk. Maar ik was blij dat we er weer waren. Ik checkte als laatste in met drie anderen, maar er was alleen nog een dorm voor 3 personen over. Dus 1 iemand moest een single-room, haha dus ik heb me opgeofferd. Zo dat was lekker! Een kamer voor mezelf!! Echt gek, want hiervoor had ik er nooit echt heel veel last van om samen met anderen in een kamer te slapen. Maar toen ik in mijn 1 persoonskamer was, besefte ik pas echt hoeveel rust dat geeft. Het was zo fijn om even een plekje voor mezelf te hebben. Even geen rekening te hoeven houden met andere mensen. Al mijn natte kleren lekker uit te kunnen hangen. Echt goed om even tot mezelf te komen! Die avond was er een feestje in de bar beneden in het hostel. Iedereen moest een outfit maken van een vuilniszak. Haha was wel heel droog:P Met z’n allen in vuilniszakken gekleed hebben we die avond allemaal gestoorde spelletjes zitten spelen. Bingo, en een spel waarbij je een doos van de grond moet pakken met je tanden zonder met je handen of knieen of iets op de grond te komen. Zo dat was moeilijk! Dan moest je zowat in een split om de steeds lager wordende doos op te pakken. Wel heel grappig, onze buschauffeur deed ook mee, die trouwens ook helemaal gestoord is. En tot slot één of andere modeshow, wat nogal een chaos werd. Uiteindelijk was het wel een hele gezellig avond, maar ik lag pas laat in m’n bed, en sliep pas 3 uur, terwijl ik de volgende ochtend weer half 7 op moest.

Ik denk dat daar mijn moeheid een beetje begon. Ik zou de volgende ochtend een eigen ketting ontwerpen van greenstone (jade) , dat is een hele bijzondere soort steen hier in Nieuw-Zeeland. Je ziet ze overal. Kettingen van jade, of kettingen van bot. En die hebben dan weer een speciale betekenis, en zijn vooral bij de maori-cultuur heel belangrijk Maar ik had me dus opgegeven voor jadecarving. We zouden half 8 opgehaald worden, maar toen kregen we te horen dat het was gecancelled vanwege wateroverlast. Dus mochten we als alternatief bonecarving doen.

Het regende niet meer buiten, en we reden langs de westkust naar een hele mooie plek. Daar stond het huis van onze workshoplerares. Echt een geweldige plek. Ik kan het moeilijk omschrijven, maar echt weer zo’n sprookjeslocatie. Een beekje langs het huis, en afgeschermd met bomen, daarachter gras met schapen en varkens en paarden. En kippen liepen langs het huis, er was een kampvuurtje gemaakt voor het huis. Echt een mooie plek. Daar was ook de werkplek van die vrouw, waar wij onze botten mochten ontwerpen, slijpen, schuren, en er uiteindelijk kettingen van konden maken. Het was leuk om te doen! Wel heel precies werk! Je moet heel voorzichtig zijn en op precies de goede plekken iets wegslijpen. Uiteindelijk was ik wel heel trots op mijn ketting, haha!

We gingen terug naar de bus, en zijn meteen vertrokken naar Franz Josef. Ik was wel echt moe, en op de één of andere manier kreeg ik pijn in mijn rug van de busstoelen. Ik viel ook telkens half in slaap, en dan werd ik weer wakker gemaakt door de gestoorde buschauffeur die heel hard een ‘Wake up Wake up’ liedje opzette, en de deur tien keer open en dicht deed.

We waren nog gestopt voor een wandeling. Ik dacht oh relaxed, even lekker uit de bus en even mijn benen strekken. Maar het was een zware wandeling! Echt vet lang omhoog gelopen, en helemaal bezweet aangekomen op die plek waar het geweldige uitkijkpunt zou moeten zijn. Maar dat vond ik wel meevallen. Haha, het was echt een te lange wandeling:P Maar dat was denk ik ook wel omdat ik gewoon moe was.

Toen we zo rond half 7 Franz Josef inreden, moesten we ook nog langs het Glacier-centre, waar we informatie zouden krijgen over de gletsjerwandeling. Ik had daar echt geen zin in. Ik voelde me niet echt lekker. Wilde liever naar het hostel, snel eten en snel slapen, zodat ik überhaupt die gletsjerwandeling aan zou kunnen de volgende dag.

Na die informatie, en de betalingen enzo, gingen we nog langs de YHA om wat andere mensen af te zetten die daar verbleven. Toen ben ik snel naar binnen gerend om te vragen of dat zij mijn post al hadden ontvangen. ( Ik had YHA Wellington namelijk gevraagd om het naar YHA Franz Josef te sturen) En ja! Joehoeeee ik had mijn post! Dat was wel heel fijn!

Aangekomen in het hostel in Franz Josef, bleek het het drukste hostel ooit te zijn. Het was bijna onmogelijk om te koken, aangezien het zo ontzettend druk was. Er waren geen pannen meer, geen glazen meer, het bestek was smerig, alle kookpitten waren bezet, alle zitplekken waren bezet, iedereen zat door elkaar te schreeuwen. En dat was echt het laatste wat ik nodig had! Ik was nogal overprikkeld, en ben zo snel als dat ik gegeten had, op mijn bed gaan liggen. Gelukkig sliep ik die nacht redelijk goed, en voelde ik me een stuk beter de volgende dag.

Ik besloot de Glacier-walk gewoon te gaan doen. Dit was namelijk mijn kans! Zoiets zou ik niet snel ergens anders kunnen doen. Om 8 uur stonden we weer in het Glacier-Centre. Hier kregen we al onze kleding, waaronder een regenbroek en regenjack, handschoenen en een muts, schoenen en crampons (van die spike-dingen voor onder je schoenen om op ijs te kunnen lopen). En ik had ook nog een rugzak kunnen huren voor 5 dollar. Dus dat was mooi!

Al snel werden we met de bus naar het beginpunt van de wandeling gebracht. Het eerste stuk liepen we door een bos, wat uiteindelijk uitkwam op een steenachtige vallei. Ik was al behoorlijk kapot. Haha! Ik merkte wel dat ik niet echt in vorm was. Gelukkig had ik veel mueslirepen mee en die hielpen wel! Ik kreeg dus wel wat meer energie. Wat goed was, want op een gegeven moment begonnen we heel steil naar boven te lopen. Wow mijn ging tekeer! Maar op dat moment had ik geluk dat het regende, want daardoor was het niet heel warm. Later was die regen minder, omdat er toen ook een wind op kwam zetten, en het behoorlijk koud werd. Maar goed, ik was blij toen ik die heuvel op was, en we de crampons onder mochten binden. Eindelijk mochten we op het ijs! (Ik denk dat we al zo’n 2,5 uur aan het lopen waren) Op het ijs lopen was wel heel apart zeg! Ik vond het wel heel leuk! Onze gids hakte af en toe een pad uit, zodat het redelijk goed te lopen was. Soms waren de stappen echter vet groot, en moest ik met m’n korte benen zowat springen! Maar het was wel heel bijzonder om op die gletsjer te lopen. Het ijs was nog best ruig zeg maar, en je had veel hoge stukken, spleten, af en toe een klein waterstroompje, en soms zelfs een soort ‘ijsgrotten’. Nou had ik daar eerlijk gezegd wel iets meer van verwacht. Want eigenlijk kwam het erop neer dat er een gat in het ijs zat, die uiteindelijk zo groot was geworden dat je er doorheen kon lopen. Maar het was niet echt een grot ofzo! Wel zijn we door een soort ijsspleet gelopen. Haha klinkt een beetje raar, maar als het goed is zie je het op de foto. Dat was wel vet! En nouja, uiteindelijk waren we zo ongeveer halverwege op onze weg naar boven, maar toen zijn we weer naar beneden gegaan na een korte koude lunchstop, omdat het anders te lang zou duren om weer beneden te komen. Uiteindelijk stopte de regen, wat wel heel fijn was! En mocht ik lekker naar beneden lopenJ Dus dat stuk was het leukst eigenlijk! Naar boven was best zwaar nog, maar naar beneden helemaal niet. En daarbij was het iets spannender omdat het soms moeilijker was om je grip te houden. Ik vond de tocht naar beneden heerlijk! Het ging ook veel sneller! Haha wel logisch natuurlijk! Uiteindelijk waren we denk ik kwart voor vijf weer bij de bus. Eenmaal terug bij het glacier-centre, alle spullen inleveren enzo, en weer even naar het hostel om Stray te bellen. Ik wist namelijk niet meer precies hoe ze mij op de bus hadden geboekt, na mijn wijziging van daarvoor. Maar gelukkig kon ik de volgende dag weer meteen mee met de bus. Wat fijn was voor mij want dan hoefde ik niet langer in dat drukke hostel te blijven, en kon ik ergens heen waar het mooier weer zou zijn en rustiger.

Na het bellen mijn bikini aangedaan, want het meest geniale van die hele glacierwalk was dat je ook gratis toegang kreeg tot the glacier spa. Heerlijke warme buitenbaden, een paar straten van ons hostel vandaan. Oh wat was dat lekker, na die hele dag ijs! Haha! Echt zo fijn! Na een tijdje rondgedobberd te hebben, zijn we weer terug naar het hostel gegaan, en hebben we spinazie gekookt. Haha dat was lang geledenJ Met spekjesJ Hmm. Het was een goede dag, maar uiteindelijk was het weer ongemerkt laat, en lag ik 12 uur in mijn bed. The next day moest ik alweer kwart voor 6 op om mijn tassen in te pakken en om 7 uur de bus te halen.

We stopten al na een uur, weer voor een wandeling! Pff wat een wandelingen. Haha ik hou van wandelen maar moet zeggen dat mijn voeten wel toe waren aan een dagje rust. Maar ik wilde ook niet in de bus blijven zitten, dus ben maar weer gaan wandelen. Rond een heel mooi meer, dat wel! Het was nog vroeg, en op een gegeven moment ben ik een tijdje op één plek gebleven, en alleen maar geluisterd naar de vogels en de stilte.

De verdere busreis was geweldig mooi! We reden langs een rivier op naar twee adembenemende meren. Wauww! Echt zo mooi dat ik er bijna geen woorden voor heb. Ik hoop dat de foto’s het enigszins weergeven, maar het meer leek wel een spiegel zo stil, en de bergen daarachter zo ruig, sommige met sneeuw op de top. Echt geweldig!

Ik ben van de bus afgestapt in Wanaka. Een stadje vlak voor Queenstown. Mijn hostel ligt hier zo mooi! Als ik nu ik dit schrijf naar links kijk, kijk ik uit het raam, op het meer en zie ik daar achter de mooiste bergen ooit! Haha zo vet hoog, en met groene, gele, en rode kleuren, en witte toppen.

Ik ben heel blij dat ik hier ben uitgestapt en weer een YHA hostel heb uitgezocht. Het is weer zo rustig en relaxed in dit hostel! En ook nog eens redelijk goedkoop! In de winter is dit een skistadje, en dat merk je ook aan mijn hostel, veel hout, en een openhaard, en heel knus. Aardige mensen ook!

Ik kwam dus gister hier aan, en ik had erge hoofdpijn, en was weer moe. Maar heb meteen een jongen ontmoet uit Londen, heel aardig, die heel veel fietst hier. Dus heb een tijd met hem gepraat, en was erg gezellig. Daarna werd mijn hoofdpijn te erg en ben ik op bed gaan liggen, en in slaap gevallen.

Vandaag ging het een stuk beter. Geen hoofdpijn meer, heb lekker kunnen uitslapen dus ben weer uitgerustJ En de zon schijnt weer!! Joehoee! Haha zo lekker zeg! Heb de hele dag aan het meer gelegen. Het meer met het mooiste uitzicht ooit. Een beetje gelezen, en muziek geluisterd, en gekeken hoe mensen aan het waterskiën, zeilen en kayakken waren. Volgens mij heb ik de goede plek gevonden om even te relaxen! En dat ga ik ook zeker doen, voordat ik in de drukke avontuurlijkste stad van Nieuw-Zeeland aankom. In Queenstown is alles mogelijk. Skydiven, paragliding, de hoogste bungyjump van de wereld, everything! Ik heb besloten dat ik het niet ga doen. Het was moeilijk hoor! Er hebben veel mensen van de bus gesprongen, en ik zou het zelf ook wel heel vet vinden! Alleen het is ongelofelijk duur. En ik heb besloten, dat ik óf eerst wil werken en dan een huge fooi krijg ofzo:P haha waarvan ik het kan betalen. Óf dat ik het een andere keer ga doen, misschien ergens anders, want ik kan het natuurlijk altijd nog doen! En dan lijkt het me ook leuk om het met vriendinnen te doen ofzo! Dat je het echt kan delen met iemand! So mum and dad, don’t worry, i’m not gonna jumpJ