De dag na de Tongariro Crossing, hebben we weinig actiefs gedaan. Ik had toch een beetje spierpijn haha! En de zon scheen, dus beetje in de zon gelegen en ik heb veel kunnen schrijven. In de middag hebben ze me overgehaald om Lord of the Rings te kijken. Maar er was alleen deel 3, dus ik begreep er niet heel veel van, ben een poosje in slaap gevallen, dacht 5 keer onterecht dat het het einde was, en ben er achter gekomen dat Lord of the Rings niet echt iets voor mij is.

De dag erna zijn we met de bus opgehaald om naar Wellington te rijden. En daar kwam ik mijn goede oude eerste buschauffeur Seagull weer tegen. Haha was lekker vertrouwd, en sowieso de leukste buschauffeur van Stray tot nu toe. Onderweg zijn we een aantal keer gestopt. Eerst in Taihape, voor het gumboot-throwing. Haha dat is laars-gooien. Vet droog. In dat stadje is daar ooit iemand mee begonnen, en nu is het een internationale sport geworden. Dus wij mochten ons ook even bewijzen. Ze hadden een speciale baan ervoor, en daar hebben we om de beurt een laars gegooid:P. Met de speciale 360 techniek. Een soort discus gooien zeg maar. Was echt lachen. Ik had nog best ver gegooid! Bijna gewonnen, maar net niet;). De tweede stop was in het ‘adventure park’. Een vet grote speeltuin, waar we allemaal weer even kind mochten zijn, en de buschauffeur zelf de eerste was die losging op speeltoestellen. Was ook wel heel grappig.

Uiteindelijk kwamen we rond 3 uur aan in Wellington, waar we incheckten in ons hostel. De bijnaam Windy Wellington was ook meteen duidelijk, want mijn backpack vloog bijna weg met mij er nog aan vast :D. Daarna boodschappen gedaan en gekookt. Deze supermarkten hier zijn nog duurder!! En de hostels trouwens ook! Misschien ook wel logisch in de hoofdstad van dit land. Terwijl we rustig aan het eten waren, kwam er opeens een halve basisschool binnendenderen. Haha ik gok zo ongeveer op een groep 8 kamp of iets in die richting. Vet druk allemaal!

Die avond zijn we naar een café gegaan bij het hostel waar de meeste andere mensen van Stray verbleven. Er was een quiz over Nieuw-Zeeland, en je kon 3 gratis nachten plus nog 3 gratis drankjes winnen, dus iedereen was razend fanatiek. De eerste ronde ging ons niet zo heel goed af helaas. Maar de tweede ronde kwam Seagull ons helpen. Dat was echt lachen. Hij wist natuurlijk alles. Maar jammer genoeg hebben we uiteindelijk alsnog niet gewonnen, maar een derde plaats bemachtigd.

Dinsdag zijn we vroeg opgestaan. Jip en ik hadden een route uitgestippeld door de stad, om een aantal mooie gebouwen en kerken te zien. Wellington is echt een mooie stad. Veel mooier dan Auckland vind ik. Het is schoner en netter en je merkt echt dat het een culturele stad is. Veel kunstwerken, theaters en musea. Ook veel cafeetjes die om 10 uur ’s ochtends al bomvol zaten! We zijn in de Beehive geweest, het parlementsgebouw(dat eruit ziet als een bijenkorf), en hebben daar zelfs een gratis rondleiding gekregen! Wel interessant om te horen hoe de politiek nou precies in elkaar zit hier. En naast de wat meer gebruikelijke ruimtes (House of representatives etc) gezien te hebben, maakte twee dingen dit gebouw extra bijzonder vond ik. Namelijk een ruimte helemaal ingericht naar Maoricultuur, de muren van in hout gesneden figuren, overal patronen, geweven kleden, en dan in het midden een ronde tafel met computers. Dit was de ruimte waar mensen van buitenaf hun mening of informatie konden geven over bepaalde wetsvoorstellen.

Iets anders wat typisch was aan het gebouw, was dat er speciale isolatoren onder het gebouw waren gemaakt, wat er voor kon zorgen dat het gebouw meebeweegt met de grond in het geval van een aardbeving. Die isolatoren zijn een soort grote ronde kokervormige dingen die zo’n 30 cm mee kunnen bewegen in een aardbeving. Omdat het gebouw nu zowat gebouwd is op die dingen, zou het bestendig moeten zijn tegen aardbevingen. In Christchurch hebben veel gebouwen dit nog niet, en het enige gebouw die het wel had op het moment van de aardbeving, is onbeschadigd gebleven.

Na de rondleiding in het parlementsgebouw, zijn we nog in een Art-Gallery geweest met allemaal aparte kunstwerken, en hebben we nog even kunnen rondlopen in een mooi ouderwets Theater. Als laatste die dag hadden we met twee Duitse jongens afgesproken bij het museum Te Papa. Dat is een heel groot nationaal museum, met (eindelijk!) gratis entree:D. Zes verdiepingen, en ontzettend veel te zien. Een huge inktvis, allemaal opgezette dieren, informatie over alle planten en dieren in Nieuw-Zeeland. Een Maori-afdeling met alle informatie over de cultuur en hele Marae-ontmoetingshuizen nagebouwd. Een gedeelte over de hele geschiedenis van Nieuw-Zeeland. En nog een gedeelte met schilderijen en potten/vazen. En wow echt als je alles goed zou bekijken en zou lezen, dan kan je daar serieus een week lang rondlopen. Het is té groot. Ik vond het leuk om er te zijn en af en toe was het interessant om iets te lezen, maar na twee uur was ik nogal verzadigd met informatie en kunst en slenteren enzo.

Dus hebben we op een gegeven moment besloten om het erbij te laten en hebben we een cafeetje opgezocht om nog wat te drinken.